W 1945 roku do Elbląga przybył Bronisław Romaniszyn, lwowski aktor, który zainicjował powstanie amatorskiego zespołu teatralnego. 10 listopada 1945 roku odbyła się pierwsza premiera pt. "Chłopak z Solca". Teatr Miejski zyskał popularność, występując nie tylko w Elblągu, ale także w pobliskich miejscowościach. Niestety, działalność amatorów zakończyła się w 1950 roku z powodu konkurencji z zawodowym Teatrem im. Stefana Jaracza z Olsztyna.
W 1949 roku Teatr im. S. Jaracza zainaugurował działalność w Elblągu, wystawiając "Pana Jowialskiego" w sali gimnastycznej. Teatr szybko zdobył uznanie publiczności, a elblążanie entuzjastycznie przyjęli nową scenę. Kulturalna nobilitacja miasta nastąpiła z chwilą oddania do użytku nowego gmachu teatru w 1966 roku, co przyczyniło się do dalszego rozwoju życia teatralnego.
W 1975 roku, po uzyskaniu statusu miasta wojewódzkiego, Elbląg zyskał samodzielny Teatr Dramatyczny, którego pierwszym dyrektorem został Jacek Gruca. W 1976 roku teatr uświetnił swoje otwarcie premierą "Balladyny" Juliusza Słowackiego. W 2007 roku Teatr Dramatyczny zmienił nazwę na Teatr im. Aleksandra Sewruka, a patronem został zasłużony dla elbląskiego teatru aktor i reżyser.
Teatr Sewruka organizował różnorodne wydarzenia, w tym Elbląską Wiosnę Teatralną oraz Festiwal Jednego Autora. W 2011 roku zrealizowano międzynarodowy projekt "STORM", który zaowocował plenerowym spektaklem "Burza". W teatrze pracowali znani twórcy, a repertuar obejmował ponad 300 premierowych spektakli.
Teatr gościł wielkie nazwiska polskiego i światowego teatru, a jego dyrektorzy, w tym obecny Paweł Kleszcz, przyczyniali się do jego rozwoju przez dekady. Teatr im. Aleksandra Sewruka pozostaje ważnym ośrodkiem kulturalnym, kontynuując tradycję i tworząc nowe wartości artystyczne w Elblągu.